Kolo mlyna, kolo brodu [1]

Kolo mlyna, kolo brodu (2)
Pylo dva holuby vodu.
Napylysya, polynuly, (2)
Krylechkamy strepenuly.
Krylechkamy strepenuly, (2)
Za kohannya spom’yanuly.
Hore tomu, hto ljubytsya, (2)
Yak den, tak nich vse zurytsya.
Iz konyka ne zlizaye, (2)
Nizok z stremen ne vyimaye,
Povid z ruchok ne spuskaye, (2)
Do divchyny poyizdzaye...
Oi pryyihav pid vikonce: (2)
– Dobryvechir, moye serce!
Oi chy ty spysh? Chy shcho robysh, (2)
Chom do mene ne hovorysh?
– Yak ze z meni hovoryty? (2)
Lezyt neljubu bude byty.
– Oi, divchyno moya ljuba, (2)
Vidsunsya z ty vid neljuba,
Vidsunsya z ty vid neljuba, (2)
Vb’yu neljuba, yak holuba.
– Oi, chy vdarysh, chy ne vdarysh, (2)
Tilko mene zyttya zbavysh!
Oi, chy vluchysh, chy ne vluchysh, (2)
Tilko mene z nym rozluchysh!
– Oi, chy vdaru, chy ne vdaru, (2)
Taky tebe zyttya zbavlju.
Oi, chy vluchu, chy ne vluchu, (2)
Taky tebe z nym rozluchu.
Oi, udaru ne pomalu, – (2)
Pokotytsya az pid lavu!